Protezler
Eksik dişlerin hareketli tam ya da bölümlü protezlerle veya implantlarla desteklenen protezlerle tamamlanması.
Diş eksikliği çiğneme etkinliğini, konuşmayı ve yüz görünümünü etkiler. Uzun süre tamamlanmayan boşluklarda komşu dişler boşluğa doğru eğilir, karşı çenedeki dişler boşluğa doğru uzar ve dişsiz bölgedeki alveol kemiği zamanla erir (rezorpsiyon). Protez seçimi kalan dişlerin sayısına ve diş eti durumuna, kemik miktarına ve hastanın beklentilerine göre yapılır.
Protez türleri
- Tam protez: Hiç dişi olmayan çenelerde kullanılır. Tutuculuğunu damak ve diş eti sırtıyla kurduğu yüzey temasından alır. Alt çenede destek alanı daha küçük olduğu için tutuculuk üst çeneye göre daha zayıftır.
- Bölümlü (parsiyel) protez: Kalan dişlere kroşelerle tutunan, metal iskeletli ya da esnek bazlı hareketli protezdir.
- İmplant üstü protez: Alt çenede iki implanta tutunan hareketli protez (overdenture), klasik tam proteze göre belirgin olarak daha iyi tutuculuk ve çiğneme etkinliği sağlar. Yeterli sayıda implant varsa sabit protez de yapılabilir.
Yapım aşamaları
Ön ölçü, kişiye özel kaşıkla son ölçü, çene ilişkilerinin kaydı ve diş dizimi provası yapılır. Prova onaylandıktan sonra protez tamamlanarak teslim edilir.
Alışma dönemi ve bakım
İlk haftalarda konuşmada değişiklik, tükürük artışı ve baskı noktalarında yara görülebilir. Bunlar kontrol seanslarında protezde yapılan düzeltmelerle giderilir. Protezler her gün fırçalanmalı ve dokuların dinlenmesi için geceleri çıkarılmalıdır. Kemik erimesi zamanla devam ettiğinden protezin uyumu yılda bir kontrol edilmeli, gerektiğinde besleme (rebazaj) yapılmalıdır.
Bu sayfadaki bilgiler genel bilgilendirme amaçlıdır ve muayenenin yerini tutmaz.