İmplant tedavisi

Dental implant, kaybedilen dişin kökü yerine çene kemiğine yerleştirilen vida biçimli yapay köktür. Çoğunlukla saf titanyum ya da titanyum alaşımından (Ti-6Al-4V) üretilir. Titanyumun yüzeyinde kendiliğinden oluşan ince oksit tabakası, kemik hücrelerinin implant yüzeyine doğrudan tutunmasına olanak verir. Kemik ile implant yüzeyi arasında, araya yumuşak doku girmeden kurulan bu bağlantıya osseointegrasyon denir. Günümüz implantlarının yüzeyi kumlama ve asitle pürüzlendirilerek kemik temas alanı artırılır.

Planlama

Planlama klinik muayene ve konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT) ile yapılır. Tomografide kemiğin yüksekliği, genişliği ve yoğunluğu ölçülür. Alt çenede mandibular kanala, üst çenede maksiller sinüse olan mesafe belirlenir. İmplantın çapı, boyu ve açısı bu ölçümlere göre seçilir.

Kemik hacmi yeterli değilse implantla aynı seansta ya da öncesinde kemik grefti uygulanabilir. Üst çene arka bölgede sinüs tabanına kadar olan kemik yüksekliği azsa sinüs tabanı yükseltme (sinüs lift) gerekebilir.

Uygulama aşamaları

1. Cerrahi aşama: Lokal anestezi altında diş eti açılır, kemikte implant boyutuna uygun bir yuva hazırlanır ve implant yerleştirilir.
2. Osseointegrasyon: Kemiğin implant yüzeyinde yeniden şekillenmesi alt çenede genellikle 2–3 ay, kemik yoğunluğu daha düşük olan üst çenede 3–6 ay sürer. Bu dönemde gerekirse geçici protez kullanılır.
3. Abutment: İmplantın üzerine, kronu taşıyacak bağlantı parçası (abutment) takılır.
4. Kron: Ölçü ya da ağız içi tarama ile hazırlanan zirkonyum veya metal destekli seramik kron yerine sabitlenir.

Kemik kalitesi ve implantın ilk yerleştirmedeki sabitliği (primer stabilite) yeterliyse bazı vakalarda kısa süre içinde geçici diş takılabilir. Buna erken ya da immediat yükleme denir.

Dikkatli planlama gerektiren durumlar

Kemik gelişimi tamamlanmamış çocuk ve ergenlere implant uygulanmaz. Kontrolsüz diyabet, yoğun sigara kullanımı, osteoporoz tedavisinde kullanılan bifosfonat ve benzeri ilaçlar ile baş-boyun bölgesine radyoterapi öyküsü iyileşmeyi ve osseointegrasyonu olumsuz etkileyebilir. Bu durumlarda tedavi, gerekirse hastanın diğer hekimleriyle birlikte planlanır.

Uzun dönem bakım

İmplant çevresindeki dokular da bakteri plağından etkilenir. Plak birikimi önce implant çevresindeki diş etinde iltihaba (periimplant mukozit), tedavi edilmezse implantı çevreleyen kemiğin kaybına (periimplantitis) yol açabilir. Günlük fırçalama, ara yüz fırçası ya da ağız duşu kullanımı ve altı ayda bir kontrol bu riski azaltır.

Bu sayfadaki bilgiler genel bilgilendirme amaçlıdır ve muayenenin yerini tutmaz.